Neden Adalet, Neden Şimdi?
Adalet, sadece mahkeme salonlarının soğuk duvarları arasına sıkıştırılmış hukuki bir kavram değildir. Adalet; emektir, ekmektir, doğa hakkıdır, kadının sesidir, çocuğun gülüşüdür. Adalet, ötekinin acısını, hakkını kendi içinde hissedebilmektedir.
Dünya, adaletin terazisinin ağır baskılarla sarsıldığı bir dönemden geçiyor Eşitsizliklerin derinleştiği, yalanın hakikat postuna büründüğü ve gerçeğin çarpıtıldığı bir düzende; Antik Yunan’ın tozlu yapılarından modern zamanın karartılmış sahnelerine kadar her zaman insanı ve insanca olanı anlatan tiyatro, bize “buradayız” deme şansı verir.
İşte bu yüzden, Sahne Eşitlik Meydanıdır: Işıklar yandığında sınıflar, unvanlar ve hiyerarşiler silinir. Oyuncu ve seyirci, insan olmanın yalınlığında buluşur
İşte bu yüzden, Tiyatro, Hafızadır: Adalet, hatırlamayı gerektirir. Unutulan her haksızlık, yeni bir haksızlığın davetiyesidir. Tiyatro sadece hikâye anlatmaz; toplumsal hafızayı diri tutar.
İşte bu yüzden, Empati, Adaletin Tohumudur: Kendimizi bir başkasının yerine koyabildiğimiz an, adaletsizliğe karşı ilk direniş başlamış demektir. Tiyatro, izleyiciyi salt bir gözlemci olmaktan çıkarıp etik bir tanıklığa davet eder.
TAKSAV olarak, sanatın iyileştirici ve dönüştürücü gücüne inanarak; bu festivali sadece bir seyirlik değil, bir itiraz ve inşa süreci olarak görüyoruz. Çünkü adalet, insan onurunun vazgeçilmezidir.”
Bu festival boyunca sahnelerimiz; adaletin yerini bulmadığı her hikâyeye bir kürsü, susturulmuş her söze bir mikrofon olacaktır. İzmir’in sokaklarından tiyatro salonlarına taşan bu enerjiyle; sömürüye karşı emeği, karanlığa karşı ışığı, haksızlığa karşı sanatı savunmaya devam edeceğiz.
Çünkü biliyoruz ki; sahne dürüsttür. Sahne yalan söylemez.
14. Uluslararası İzmir Tiyatro Festivali, adaleti sadece talep etmeye değil, onu sanatın estetiğiyle yeniden tanımlamaya, yaşatmaya ve adalet için direnmeye çağırıyor.
Yaşasın Tiyatro, Yaşasın Adalet!
